Παίζουμε και μαθαίνουμε

Όταν μαθαίνεις μια καινούρια γλώσσα, είναι πολύ σημαντικό, να διασκεδάζεις και λίγο. Συνέχεια "στεγνό" διάβασμα δεν κάνει, και ο καλύτερος μαθητής θα απελπιστεί. Ο betabug μας (δηλαδή εγώ) δεν είναι ο καλύτερος μαθητής, αλλά αυτόν τον κανόνα τον θυμάται πάντα...

Ένα από τα αγαπημένα παιχνίδια μου είναι το scrabble στα ελληνικά. Φυσικά θέλω βοήθεια, έτσι όπως την έχετε κάνει, την ελληνική ορθογραφία, δεν μπορώ μόνος μου. Ευτυχώς που το scrabble δεν το παίζεις μόνος σου ποτέ. Οι άλλοι παίκτες είναι αναγκασμένοι να με διορθώσουν.

Τι μαθαίνει κανείς τελικά με το scrabble; Δεν εμπλουτίζει το λεξιλόγιο, γιατί σπάνια θυμάμαι τις λέξεις που μου βάζει ειδικά η Μαίρη, ξέρει κάτι τρελοκαθαρευουζιώτικα, ό,τι γράμματα και να έχει, της βγαίνει καμία λέξη όπως οι "ζάρες" ή η "ανιαρή". (Οι "ζάρες" είναι κάτι με τσαλακωμένα ρούχα και η "ανιαρή" είναι βαρετή, εσείς το ξέρατε;) Καλύτερα πάμε με την ορθογραφία, γιατί αναγκαστικά πρέπει να σκεφτώ πως γράφονται οι λέξεις. Πάνω απ' όλα με βοηθάει όμως να ενισχύσω το λεξιλόγιο που έχω.

Με άλλα λόγια: Πρέπει να θυμηθώ όλες τις λέξεις που έμαθα κάποτε. Τώρα... τα πρώτα μου ελληνικά, τα έμαθα σε ένα συνεργείο μοτοσυκλετών στην οδό πιραιώ. Και δείχνει, όπως βλέπετε στην φωτογραφία. Δεν σας λέω ποιος έβαλε ποια λέξη. Άλλα κατά κάποιο τρόπο οι ζάρες έγιναν βυζάρες και η ανιαρή μετατράπηκε στον στον κλανιάρη. Παρ' όλο που δεν είναι πρόστυχο είμαι πολύ περήφανος για το "ψιλοφύσηξα" που βγήκε ΦΥΣΗ -> ΦΥΣΗΞΑ -> ΨΙΛΟΦΥΣΗΞΑ. Στο τέλος του παιχνιδιού είσαι ΠΙΤΑ (στη μέση αριστερά), μόνο 5 πόντους, άλλα σε τετράδιο "λέξη τριπλής αξίας". Παίζουμε και μαθαίνουμε!